Τετάρτη 9 Νοεμβρίου 2016
Νέο παιχνίδι Metro;
Τρίτη 8 Νοεμβρίου 2016
Native 4K τα παιχνίδια της Microsoft (και όχι μόνο) στο Xbox Scorpio;
Δευτέρα 7 Νοεμβρίου 2016
Hue Review γιατί είναι απλό...
Τσουπ! Άλλο ένα indie puzzle platformer με κάποια καλλιτεχνική καινοτομία που το παίζει έτσι και πολύ αρτιστικοκουλτουριάρικο. Η αλήθεια να λέγεται: έχουμε συνηθίσει σε αυτού του είδους τα παιχνίδια, κι έτσι καινούριες κυκλοφορίες οι οποίες διαφορετικά μπορεί να άξιζαν την προσοχή μας περνάνε απαρατήρητες. Το Hue είναι μια τέτοια περίπτωση.
Σε έναν κόσμο όπου όλοι βλέπουν σε 500 τόνους του γκρι, ένα ζευγάρι φυσικών ανακαλύπτουν τί εστί χρώμα, ο κόσμος τους αλλάζει για πάντα και ξυπνάνε υπαρξιακά ερωτήματα σχετικά με το τι μπορεί να υπάρχει εκεί έξω το οποίο δεν μπορούμε να αντιληφθούμε με τις αισθήσεις μας. Ο Hue είναι το παιδί τους που ακολουθεί στα χνάρια τους και σιγά-σιγά, καθώς το παιχνίδι εκτυλίσσεται, ανακαλύπτει την έρευνα των γονιών του και έτσι προσθέτει χρώματα και αποχρώσεις στην παλέτα με την οποία μπορεί να βάψει τον κόσμο του.
Είναι σαν σκηνή βγαλμένη από animation.
Το Hue αρχικά μοιάζει πολύ με το Closure ή το Limbo από την άποψη ότι όχι μόνο είναι δισδιάστατο, αλλά και τα γραφικά του είναι ασπρόμαυρα. Αλλά όπως καταλάβατε ήδη, το ασπρόμαυρο και το έγχρωμο βρίσκονται σε διαρκή διάλογο σε αυτόν τον τίτλο. Το Hue, όπως προδίδει και το όνομα του (εσείς που παίζετε το Photoshop στα δάχτυλα, ξέρετε) παίζει με το χρώμα, και αυτή ακριβώς είναι η καλλιτεχνική του καινοτομία αλλά και η βάση στην οποία στήνει τους γρίφους του. Το βάψιμο του κόσμου του Hue είναι παρμένο σχεδόν αυτούσιο από την τεχνοτροπία cutout animation, όπου οι φιγούρες και τα περιβάλλοντα είναι μαύρα, συχνά περίτεχνα διακοσμημένα, αλλά πάντα υπάρχει μια συγκεκριμένη χροιά στις σκηνές. Το φόντο βάφεται κόκκινο, μπλέ, πράσινο, ανάλογα με τη διάθεση. Η δουλειά της animator Lotte Reiniger από τη δεκαετία του ’20 είναι χαρακτηριστική, αν θα θέλατε να δείτε περισσότερα. Εδώ, στο Hue, τα αντικείμενα που χρησιμεύουν στην επίλυση γρίφων -κουτιά, πόρτες, υδρόγειοι σφαίρες, θανατηφόρα λέιζερ και άλλα- έχουν ένα συγκεκριμένο χρώμα. Πχ ένα κουτί είναι κόκκινο - αν βάψετε το φόντο κόκκινο, το κουτί εξαφανίζεται, αλλά όχι μόνο οπτικά. Είναι πραγματικά λες και δεν υπάρχει. Αυτό επιτρέπει τη δημιουργία έξυπνων γρίφων που πατάνε πολύ όμορφα και αρμονικά σε αυτή την κεντρική ιδέα.
Οι γρίφοι του Hue, που είναι ουσιαστικά όλο το παιχνίδι, έχουν πολύ καλό στήσιμο και κλιμάκωση όσον αφορά τη δυσκολία τους. Όσο στην αρχή έχετε ένα-δύο χρώματα στη διάθεσή σας, οι πίστες είναι εύκολες και είναι περισσότερο εκεί για να μάθετε τη λογική του παιχνιδιού. Αργότερα, όταν φτάσετε στα επτά και παραπάνω χρώματα, η ολοκλήρωση των πιστών μπορεί να γίνει κάπως απαιτητική, ποτέ όμως δεν γίνεται εξοργιστικά δύσκολη, όπως μερικά παιχνίδια γρίφων μπαίνουν στον πειρασμό να κάνουν. Αν θέλετε το... “Dark Souls” των puzzle, δεν θα μείνετε ικανοποιημένοι από τη δυσκολία του παιχνιδιού. Η μόνη σύγκριση που χωράει εδώ είναι ότι ο θάνατος (από καρφιά, λέιζερ, πτώση κουτιών ή “thwomps”) μπορεί πολλές φορές να είναι εκνευριστικός, γιατί σε αυτή την περίπτωση πρέπει να ξεκινήσετε από την αρχή της πίστας, οπότε φυσικά η χαρά της ανακάλυψης και της εύρεσης της λύσης έχει ήδη έρθει και κάνετε πλέον όλες τις κινήσεις μηχανικά. Αν υπάρχει άλλο ένα παράπονο, είναι ότι δεν χρησιμοποιείται πουθενά ο συνδυασμός χρωμάτων. Αυτό βέβαια θα πήγαινε τους γρίφους σε πραγματικά άλλο επίπεδο δυσκολίας.
Μπορεί να φαίνεται κάπως περίπλοκο, στο τέλος όμως θα είστε χρωμοξεφτέρια.
Εκτός αυτού του εκνευρισμού κατά το θάνατο, που σχεδόν ποτέ δεν είναι αδικαιολόγητος, το Hue είναι βασικά πολύ χαλαρωτικό παιχνίδι που σας κάνει να νιώσετε όμορφα. Η μουσική του βασισμένη στο πιάνο και τα γραφικά μινιμαλιστικά αλλά με χαριτωμένες λεπτομέρειες, οι διάλογοι και η ιστορία διακριτική. Το παιχνίδι έχει στιλ, όπως και να το κάνουμε. Απ’ ο,τι φαίνεται πάντως, παρά την ποιότητα του, το παιχνίδι βγήκε και πέρασε σχεδόν απαρατήρητο και μάλλον αυτό είναι επειδή, όπως ανέφερα στην αρχή, είναι κι αυτό ένα από τα αμέτρητα indie platformers που έχουν κυκλοφορήσει τελευταία, σε βαθμό που είναι δύσκολο να τα ξεχωρίσει κανείς.
Κυριακή 6 Νοεμβρίου 2016
Gran Turismo Sport: 4K γκάζια στο PS4 Pro
Σάββατο 5 Νοεμβρίου 2016
Η επιβλητική επιτυχία του Grand Theft Auto 5
Παρασκευή 4 Νοεμβρίου 2016
Rise of the Tomb Raider: 4K (κουκ)Lara στο PS4 Pro
Πέμπτη 3 Νοεμβρίου 2016
Ένας χρόνος Halo 5
EA: Το Titanfall 2 και το Battlefield 1 απευθύνονται σε διαφορετικό κοινό
Τετάρτη 2 Νοεμβρίου 2016
Horizon Zero Dawn: 4K περιπέτεια στο PS4 Pro
Τρίτη 1 Νοεμβρίου 2016
Routine: Τρόμος στο φεγγάρι
Δευτέρα 31 Οκτωβρίου 2016
O Klonoa στην μεγάλη οθόνη
Κυριακή 30 Οκτωβρίου 2016
Aragami Review
To Aragami είναι stealth τρίτου προσώπου από τη νεοσύστατη Lince Works, εμπνευσμένο από τίτλους όπως Tenchu, Mark of the Ninja και Metal Gear Solid. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ένα παιχνίδι που “στηρίζεται” σε αυτά τα διαμάντια σίγουρα είναι ενδιαφέρον.
Μετά από μια αρχαία τελετή σε ένα νεκροταφείο εμφανίζεται ο Aragami, ένα σκοτεινό πνεύμα εκδίκησης με την μορφή νίντζα, που το έχει καλέσει η πριγκίπισσα Yamiko για να τη βοηθήσει. H Kaiho clan έχει σκλαβώσει τον λαό της και την κρατάει φυλακισμένη σε έναν ναό μέσα στην πόλη και ο Aragami έχει χρόνο μέχρι την αυγή, πριν βγει ο ήλιος, να την ελευθερώσει. Για να γίνει αυτό πρέπει να βρει έξι αντικείμενα που είναι διάσπαρτα στον κόσμο του παιχνιδιού και να περάσει από τους στρατιώτες της Kaiho που φρουρούν την κάθε περιοχή. Εσείς ελέγχετε τον Aragami και μέσα από 13 κεφάλαια, το καθένα εκ των οποίων διαρκεί περίπου μια ώρα, φροντίζετε να εκπληρώσετε τον σκοπό του, δηλαδή την εκδίκηση.
Ως πλάσμα του σκότους, ο Aragami μπορεί να κινείται αθέατος στις σκιές, να τηλεμεταφέρεται άμεσα σε ένα σκοτεινό σημείο, να δημιουργεί σκιές σε σημεία που δεν υπάρχουν ώστε να τον βοηθούν να φτάσει εκεί που θέλει, ενώ έχει στην διαθεσή του και ένα κοράκι που του δείχνει πού πρέπει να πάει. Εκτός από τα ταλέντα του, ο Aragami έχει και επιθετικές και αμυντικές ικανότητες, όπως να πετάει θανατηφόρα kunai και να σκοτώνει από μακριά τους εχθρούς του, να τους στήνει θανάσιμες παγίδες, να γίνεται αόρατος και να περνάει απαρατήρητος, και να δημιουργεί αντιπερισπασμούς ώστε να στρέφει αλλού την προσοχή των φρουρών. Για να χρησιμοποιείτε τα ταλέντα του Aragami χρειάζεστε σκοτεινή ουσία που καταναλώνετε σε κάθε κίνηση που κάνετε και για να την αναπληρώνετε πρέπει να κάθεστε στο σκοτάδι. Αντίστοιχα αν κάθεστε στο φως η σκοτεινή ουσία εξαντλείται. Το ίδιο περίπου ισχύει και για τις ικανότητες οι οποίες έχουν περιορισμένη χρήση και αν τις εξαντλείτε πρέπει να τις αναπληρώνετε σε μικρούς βωμούς που βρίσκονται στο επίπεδο. Η ποσότητα της σκοτεινής ουσίας και των ικανοτήτων φαίνεται στην κάπα του χαρακτήρα ώστε να μπορείτε να υπολογίζετε τις κινήσεις σας. Όλα τα ταλέντα και τις ικανότητες τα ξεκλειδώνετε και τα αναβαθμίζετε με παπύρους που βρίσκετε, στους οποίους επίσης αναφέρονται και κάποια στοιχεία για την ιστορία.
Η χρήση των ικανοτήτων του Aragami είναι απολαυστική.
Σε ένα παιχνίδι όπου ουσιαστικά χειρίζεστε έναν νίντζα δεν θα μπορούσε να λείπει και το σπαθί που είναι το μοναδικό φυσικό όπλο που έχετε. Βέβαια, δεν συνίσταται να το χρησιμοποιείτε για απευθείας μάχες σώμα με σώμα, στόχος σας είναι να πλησιάζετε κρυφά τους εχθρούς ή να τους αιφνιδιάζετε ώστε να τους σκοτώνετε άμεσα με μία κίνηση. Επειδή ένα πλάσμα σαν τον Aragami δεν σκοτώνεται με συμβατά όπλα, οι φρουροί χρησιμοποιούν την δύναμη του φωτός στα όπλα τους και μπορούν και αυτοί να σας ξεκάνουν με ένα χτύπημα. Πέρα από τους τοξότες και οι σπαθοφόροι έχουνμακρινές επιθέσεις, οπότε άμα σας ανακαλύπτουν το καλύτερο είναι να φεύγετε και να κρύβεστε γρήγορα καθώς είναι δύσκολο να αντιμετωπίζετε πολλούς μαζί. Οι φρουροί ξεσηκώνονται και όταν ανακαλύπτουν κάποιο πτώμα, με αποτέλεσμα να σημαίνουν συναγερμό και να αρχίζουν να ψάχνουν πιο έντονα την περιοχή. Γι αυτό, καλό είναι να ξεκλειδώσετε από νωρίς την ικανότητα σας να εξαφανίζετε τα πτώματα, εκτός και αν έχετε σκοπό να περάσετε το κεφάλαιο χωρίς να σας ανακαλύψουν η να χρειαστεί να σκοτώσετε. Το πώς παίζετε εξαρτάται από εσάς, αν και δεν επηρεάζεται τίποτα εκτός από έναν πίνακα με τα στατιστικά και τις επιδόσεις σας μετά το τέλος κάθε κεφαλαίου.
Προς το τέλος του παιχνιδιού αντιμετωπίζετε και τρία αφεντικά προκειμένου να προχωρήσετε και να φτάσετε στον τερματισμό. Πρέπει να είστε σε εγρήγορση και να αξιοποιείτε πλήρως τις ιδιότητες του Aragami, καθώς σε αντίθεση με τους απλούς στρατιώτες τα boss θέλουν περισσότερα χτυπήματα για να πέσουν. Οι μάχες αυτές είναι ευχάριστες προσθήκες και σπάνε λίγο την μονοτονία από τη συνεχή αναζήτηση αντικειμένων και την προσπάθεια αποφυγής ή εξουδετέρωσης των φρουρών. Δυστυχώς δεν μπορούμε να πούμε το ίδιο και για ορισμένες αποστολές όπου χρειάζεται να σπάσετε κάτι φωτεινές σφαίρες για να ανοίξετε κάποιες πόρτες ώστε να προχωρήσετε στην επόμενη περιοχή. Αυτή η διαδικασία επαναλαμβάνεται συχνά στο παιχνίδι και καταντάει κουραστική. Γενικά, το Aragami σέβεται πλήρως την έννοια του stealth και απολαμβάνετε να χρησιμοποιείτε τις σκιές και τις ικανότητες του ήρωα για να ξεγελάτε και να σκοτώνετε τους φρουρούς. Η νοημοσύνη τους κινείται σε ικανοποιητικά επίπεδα, αν και δεν λείπουν κάποια παρατράγουδα. Πχ μπορεί να είστε παραδίπλα από έναν φρουρό και αυτός να μην σας καταλαβαίνει ή να σκοτώσετε κάποιον και να σας δουν από πολύ μακριά. Ευτυχώς αυτά τα φαινόμενα είναι αρκετά σπάνια και δεν χαλάνε την εμπειρία του παιχνιδιού.
Το Aragami διαθέτει και co-op όπου μπορείτε να παίζετε παρέα με άλλον έναν Aragami και να είστε... διπλή σκοτεινή απειλή για τους φρουρούς της κάθε περιοχής. Το multiplayer σε συνδυασμό με το γεγονός ότι μπορείτε να ξαναπαίξετε το παιχνίδι με τις ικανότητές σας ξεκλειδωμένες αφού το ολοκληρώσετε, ανεβάζει τη replay αξία του. Πάντως δυσκολεύτηκα πολύ να βρω άλλον παίκτη, ελπίζω με τον καιρό το παιχνίδι να αποκτήσει περισσότερο κόσμο γιατί αξίζει.
Υπέροχος σχεδιασμός επιπέδων.
Με την χρήση της Unity engine οι δημιουργοί έχουν καταφέρει να αποδόσουν όμορφα τον ιαπωνικής αισθητικής κόσμο του Aragami, με σκιές και φωτισμούς που συμβάλλουν τόσο στην ατμόσφαιρα, όσο και στο gameplay του παιχνιδιού. Ηχητικά το Aragami βρίσκεται σε καλό επίπεδο, με την μουσική να εναλλάσσεται από ήρεμη κατά την περιήγηση σε πιο γρήγορη και έντονη όταν σας ανακαλύπτουν ή κατά την διάρκεια των boss fights. Οι διάλογοι γίνονται μέσω γραπτού κειμένου σε ένα παράθυρο στο κάτω μέρος της οθόνης και δεν υπάρχει voice over, παρά μόνο ένα ακατανόητο μουγκριτό όταν αρχίζει να μιλάει ο εκάστοτε χαρακτήρας. Αυτό ίσως σας ενοχλήσει αν προτιμάτε “κανονικούς” διαλόγους, αν και προσδίδει προσωπικότητα στον τιτλο.
Σάββατο 29 Οκτωβρίου 2016
Γάλλοι και Ρώσοι στο Battlefield 1
Παρασκευή 28 Οκτωβρίου 2016
Περισσότερο παραμύθι με Kingdom Hearts HD 1.5 + 2.5 Remix στο PS4
Πέμπτη 27 Οκτωβρίου 2016
Λίγο πίσω το Yesterday Origins
Τετάρτη 26 Οκτωβρίου 2016
2 εκατομμύρια Project Cars
Τρίτη 25 Οκτωβρίου 2016
Ποικίλες βελτιώσεις στο Gears of War 4
Με το Gears of War 4 να είναι διαθέσιμο εδώ και λίγο καιρό, η The Coalition πλέον επικεντρώνεται στην υποστήριξη του παιχνιδιού. Όπως ανακοίνωσε το στούντιο, ετοιμάζει βελτιώσεις σε πολλούς τομείς του Gears of War 4, οι οποίες θα γίνουν είτε με updates, είτε με πιο άμεσο τρόπο. Δείτε τις αναλυτικά παρακάτω και πείτε μας πώς σας φαίνονται! Παίζετε Gears of War 4;
Hammerburst Balancing
This one has been a big pain point amongst those in Core and Social. Gameplay has been dominated with long range combat and we do have some tuning coming up that will address this. We expect this in the next big Title Update.Competitive Lancer/Gnasher adjustments
We have some additional changes we are planning for the competitive Lancer and Gnasher. We will have more details on this in the future. We expect this in the next big Title Update.Matches not starting with full amount of players
We have a team looking into this immediately as this one is pretty concerning. There may be a quick fix that we can do on the backend to address this but it may require some additional work that would come in a later Title Update. We will do what we can to mitigate and correct this one as soon as possible.Harsher Quit Penalties
We are looking to implement some harsher quit penalties to players in an upcoming update. Unfortunately this requires a bit more legwork but we are seeing if we can prioritize and have this come out sooner rather than later. We expect this in a future Title Update but not the next large one.Competitive/Core Lobbies
This requires an extensive amount of work but we have it on our roadmap and are hoping to have this out in a future large Title Update.General Pack feedback items
We have received a mountain of feedback regarding our Gears Pack system. We are looking into ways of improving the experience for all users and we are also looking at additional opportunities to help players obtain packs. We will keep you posted on these notes in the near future.Footsteps of teammates much louder than opponents
We believe DeeBee footstep audio seems to be in a good place based off of feedback from you all. We are looking at increasing human and swarm footstep audio. This will be in a future title update.PC Crossplay Request / Inability to find matches in Core & Competitive
We will be experimenting with Social crossplay weekends. During this time we will be looking at backend telemetry on the performance of players. After we gather some information, we will look into what we can potentially do for further crossplay opportunities. We will also be looking into offering Bonus XP in specific modes that will be constantly rotating either each day or on a weekly basis to help incentivize people to try out each of our different game modes. This would be for both platforms XB1 and PC. We will keep you posted on when these updates hit.Gnasher shots firing but ammo not depleting and registering
We have a fix for this in our next large Title Update0% / 100% UI notifications
This is tied to Unreal rounding numbers up and down and thus confusing people with the numbers they are displaying. We are going to see if we can address this so it comes across a bit more clear on what your true damage and damage taken is. This will occur in a future update.Backfilling in Horde Matchmaking
We want to remind people here that you can invite people from your friends list if someone drops off. We will continue looking into this but wanted to remind that this feature exists and also allows for the user who is being invited to understand what scenario they are about to enter.KOTH/Execution Time Adjustments
Execution I believe is currently set for 10 minutes. That’s long! We are going to readjust this so players aren’t stalemating for long periods of time. KOTH will be reduced to 1 round in social and we will listen to additional dialogue from Core players if this needs to be reduced down or not. We expect these changes in the next Title Update if not sooner.Windows Insiders not being able to play
There is now a new Insider Build that corrects this issue. (Build 14951). You can read more about it here: https://blogs.windows.com/windowsexperience/2016/10/19/announcing-windows-10-insider-preview-build-14951-for-mobile-and-pc/Ranks not displaying for other users in Squad
We are aware of this. We want to display ranks for other users in the squad. This will be in a future Title Update, but will not be present in the next one.Horde Class Icons in Scoreboard
We are also aware of this one. We want people to be aware of other classes they are working with in-game. This will be in a future Title Update, but will not be present in the next one.PC Mics not working correctly at all times
We are looking into this one and have a future Title Update that will address this issue.Horde Score abuse issues
We have received a few reports on this and have fixes coming related to this. We will probably also look into wiping leaderboards after this is done to ensure players can compete to achieve legitimate scores.Grenade spawning issuePlayers sometimes leaving maps
We have this issue logged and will have a fix for this in a future Title Update.
We have this issue logged and will have a fix for this in a future Title Update. Players caught abusing this will be subject to disciplinary action including suspensions and bans.
Δευτέρα 24 Οκτωβρίου 2016
ΣΥΛΛΟΓΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ
Κυριακή 23 Οκτωβρίου 2016
Gears of War 4 Review
H σειρά Gears of War έχει ξεχωριστή θέση στην καρδιά πολλών από εμάς. Όποιος έχει βιώσει τις μέρες πριν και μετά το λανσάρισμα του πρώτου Gears, έχει να θυμάται πως αποτέλεσε ορόσημο για το gaming. Τα επόμενα παιχνίδια της σειράς μπορεί να μην έφεραν ανάλογες κοσμογονικές αλλαγές, ήταν όμως όλα εξαιρετικά. Και τώρα ήρθε η ώρα του Gears of War 4 στο Xbox One. Το φορτίο βαρύ, οι προσδοκίες τεράστιες.
Το Gears of War 4 ξεκινάει με έναν μικρό πρόλογο, όπου εξιστορούνται οι πόλεμοι μεταξύ των ανθρώπων πριν την εμφάνιση των locust, καθώς και τα γεγονότα των προηγούμενων παιχνιδιών. Πλέον, υποτίθεται πως η απειλή των locust έχει εξαφανιστεί και η Coalition of Ordered Governments, COG εν συντομία, προσπαθεί με μάλλον μιλιταριστικό και απολυταρχικό τρόπο να συμμαζέψει τα απομεινάρια της ανθρωπότητας. Οι μεθοδεύσεις της COG όμως δεν αρέσουν σε όλους και μερικοί προτιμούν να ζουν μακριά από την επιρροή της, σε απομωνομένα χωριά. Πρόκειται για τους outsiders, τρεις εκ των οποίων αποτελούν τους πρωταγωνιστές της ιστορίας. Ο J.D., ο Del και η Kait σας συστήνονται καθώς προσπαθούν να κλέψουν κάτι από μία πόλη της COG. Προφανώς, κάτι πάει στραβά, γίνονται αντιληπτοί και όλος ο ρομποτικός στρατός της COG προσπαθεί να τους καθηλώσει. Οι ήρωες αντιλαμβάνονται ότι κάτι τρέχει, αφού όλο αυτό το κυνηγητό δεν δικαιολογείται, οπότε επιστρέφουν στο χωριό τους για να έρθουν αντιμέτωποι με κάτι πολύ πιο σοβαρό και σκοτεινό.
Δεν θα ήθελα να επεκταθώ περαιτέρω στα της ιστορίας, κυρίως γιατί δεν έχει νόημα. Το σενάριο του Gears of War 4 είναι στην καλύτερη μέτριο. Εντελώς προβλέψιμη και με ένα φινάλε που προσπαθεί να υποσχεθεί πράγματα αλλά αποτυγχάνει παταγωδώς, η όλη πλοκή αποτελεί την αχίλλειο πτέρνα του παιχνιδιού. Δεν είναι όμως μόνο το γράψιμο και το στήσιμο του σεναρίου που αποτελούν πρόβλημα. Υπάρχει σοβαρό θέμα και με τους πρωταγωνιστές. Οι τρεις ήρωες, και ειδικά ο J.D. που χειρίζεστε εσείς, δεν εδραιώνονται ποτέ ως χαρακτήρες. Ή, καλύτερα, το επιχειρούν με έναν άκομψο τρόπο που καταλήγει να τους στερεοτυπίζει και να τους δίνει την μορφή καρικατούρας. Η κατάσταση αυτή γίνεται ακόμα χειρότερη όταν κάποια στιγμή στο παιχνίδι, αρχίζει να ακολουθεί την τριάδα και ο Marcus Fenix, ο πρωταγωνιστής της αρχικής τριλογίας και πατέρας του J.D.. Ο Marcus καταφέρνει να διατηρήσει το αγέλαστο, σοβαρό και επιβλητικό ύφος που λατρεύουμε και η αναπόφευκτη σύγκριση με τον γιο του κάνει τον δεύτερο να φαίνεται πολύ λίγος.
Συγκριτικά με τον πατέρα του, ο J.D. φαίνεται... λίγος.
Ένα άλλο πολύ ενδιαφέρον σημείο της ιστορίας είναι η χρήση του ρομποτικού στρατού. Μέχρι να εμφανιστεί η νέα, άγνωστη απειλή, το ρόλο των εχθρών τον επιτελούν ανδροειδή της COG, τα DB. Η εισαγωγή των εχθρών αυτών δεν αποτελεί κάποιο ιδιαίτερα μελανό σημείο στο παιχνίδι ούτε όμως αφήνει απόλυτα θετικές εντυπώσεις. Παρουσιάζουν μια ευχάριστη ποικιλία στις τακτικές τους και είναι προγραμμισμένοι με μία αρκετά καλή νοημοσύνη. Παρόλα αυτά, καταχράζονται τη φιλοξενία σας για λίγη παραπάνω ώρα απ’ όσο θα έπρεπε, ενώ είναι φανερό πως υπάρχουν κυρίως για να προσδώσουν στη νέα απειλή την ιδιότητα του άγνωστου, του μυστήριου. Και δεν τα καταφέρνουν. Όλοι καταλαβαίνουν ότι μιλώντας για νέα απειλή μιλάμε ξανά για locust και το παιχνίδι ποτέ δεν κάνει κάτι για να το κρύψει. Το ίσως προβληματικό είναι πως δεν το λέει και ποτέ ξεκάθαρα. Ολοκληρώνετε το campaign και ακόμα δεν ξέρετε σίγουρα πώς εμφανίστηκαν ξανά οι παλιοί εχθροί ή τις ενδεχόμενες κινήσεις τους. Μονάχα σκόρπιες υπόνοιες υπάρχουν από εδώ και από εκεί, που βρίσκονται πολύ μακριά από τις δυνατές στιγμές της πρώτης τριλογίας.
Και παρόλο που δεν είστε σίγουροι τί ακριβώς είναι αυτοί οι νέοι εχθροί, που οι πρωταγωνιστές τους ονομάζουν swarm, σίγουρα θα διασκεδάσετε με τις μάχες ενάντια σε αυτούς. Πέραν όλων των νέων πλασμάτων, όπως τα τετράποδα pouncers που είναι ιδιαίτερα ανθεκτικά και έχουν την τάση να σας καθηλώνουν στο έδαφος και σας απολαμβάνουν ως μεζεδάκι, σας συστήνονται και μερικά εκπληκτικά, υπερδυνατά όντα (κάτι σαν μίνι αφεντικά), όπως το carrier που σας ταλαιπωρεί αρκετά με τις εντυπωσιακές άμυνές του. Όλοι αυτοί οι εχθροί είναι δουλεμένοι άψογα και στηρίζονται σε μια καταπληκτική νοημοσύνη, σαφώς επηρεασμένη από τις συμπεριφορές των παικτών στα προηγούμεα Gears of War. Πράγματι, κατά καιρούς οι μάχες με κάποιους εχθρούς θυμίζουν έντονα παλιές online αναμετρήσεις και αυτό δεν είναι καθόλου κακό. Η δυναμικότητα που προσφέρει αυτό και ο συνήθως καταπληκτικός σχεδιασμός των περιοχών όπου γίνονται οι μάχες, κάνουν το πιστολίδι του Gears of War 4 μια υπέροχη υπόθεση.
Κακά τα ψέμματα, locust είναι.
Όχι πως το είχε ανάγκη, για να λέμε την αλήθεια. Οι μάχες των Gears of War πάντα ήταν καταπληκτικές και το ίδιο ισχύει και εδώ. Τα κλασικά όπλα, όπως η καραμπίνα ή το lancer-πριόνι, παραμένουν τρομερά και ικανά να σηκώσουν από μόνα τους όλες τις αναμετρήσεις τόσο στο campaign, όσο και στο online. Αλλά το παιχνίδι δεν σταματάει εκεί. Εισάγει και καινούρια όπλα που απορρέουν κυρίως από τα ανδροειδή DB και παρόλο που δεν φέρνουν μεγάλες αλλαγές, συμπληρώνουν άψογα το σύνολο των επιλογών. Φυσικά, δεν είναι μόνο τα όπλα. Είναι και το το active reloading, σήμα κατατεθέν πια των Gears, μία επιπλέον επιλογή κατά το γέμισμα των όπλων που δίνει ένα μικρό μπόνους στα επόμενα πυρά. Ένας μηχανισμός που φαίνεται μεν σαν απλά μια λεπτομέρεια, όμως προσφέρει καίριο πλεονέκτημα στις πιο δύσκολες μάχες. Και πολλές μάχες είναι όντως δύσκολες, αφού στα ανώτερα επίπεδα δυσκολίας οι εχθροί δεν αστειεύονται.
Πέραν των προβλημάτων που έχει το σενάριο, το campaign του Gears of War 4 είναι κάτι παραπάνω από επαρκές. Είναι καταιγιστικό αφού δεν σας αφήνει ποτέ σε ησυχία από εχθρούς, είναι εκτενές αφού στο hardcore κρατάει περίπου 9-10 ώρες και, τέλος, παραμένει στο γνώριμο ύφος των προηγούμενων παιχνιδιών, αφού οι όποιες νέες ιδέες μοιάζουν περισσότερο με πειραματισμούς για το μέλλον της σειράς. Όντως, κατά τη διάρκεια του campaign συναντάτε καταστάσεις πρωτοφανείς για Gears, σαφώς επηρεασμένες από άλλα διάσημα παιχνίδια, που δεν παίρνουν όμως ποτέ αρκετό χώρο και χρόνο για να αλλάξουν ριζικά τη δομή του τίτλου. Υπάρχουν εξωφρενικές σκηνές τύπου Uncharted, μάχες μεταξύ DB και swarm, τεράστια ρομποτ που χειρίζεστε και διάφορα άλλα. Όλα τακτοποιημένα έτσι ώστε να μην αλλοιώνουν ποτέ την προσωπικότητα της σειράς. Σίγουρα, ο συντηρητισμός με τις φρέσκες ιδέες θα ήταν κάτι προβληματικό σε περίπτωση που η σειρά τις χρειαζόταν επειγόντως. Η συνταγή όμως αυτή είναι δοκιμασμένη και πολύ πετυχημένη και η The Coalition (η ομάδα ανάπτυξης) δείχνει να ξέρει τί είναι αυτό που λατρεύουμε στα Gears of War.
Και αν είναι κάτι που σίγουρα κάνουν καλά τα Gears, αυτό είναι το multiplayer, και το Gears of War 4 δεν αποτελεί εξαίρεση. Τα έχει όλα. Νέο, πλήρως ανανεωμένο horde mode, μάλλον καλύτερο από ποτέ. Τα κλασικά, ήρεμα, κοινωνικά σχεδόν ματς με διάφορους στόχους σε διάφορους χάρτες. Co-op στο campaign και φυσικά δυνατότητα για τοπικά, LAN ματς. Συν τοις άλλοις, υπάχει διαχωρισμός ανάμεσα σε competitive modes και σε core modes. Η πρώτη κατηγορία είναι για esports καταστάσεις, ενώ η δεύτερη είναι μια πιο κλασική προσέγγιση του multiplayer. Όλα όμως με τη σειρά τους.
Κάποιοι από τους ρομποτικούς εχθρούς αλλάζουν τα δεδομένα.
Στο horde, καλείστε εσείς με άλλους τέσσερις παίκτες να πολεμήσετε και να νικήσετε ορδές εχθρών που καταφτάνουν σε κύματα. 50 κύματα είναι το μέγιστο, ενώ κάθε 10 κύματα εμφανίζεται ένα boss, ένας πιο δυνατός εχθρός από τον μέσο όρο δηλαδή που σας κάνει τη ζωή λίγο πιο δύσκολη. Και δεν είναι μόνο αυτό. Προφανώς καθώς ανεβαίνετε επίπεδο (νικώντας δηλαδή κύματα εχθρών), οι εχθροί γίνονται περισσότεροι και δυσκολότεροι, αποκτούν πιο σύνθετη νοημοσύνη, καλύτερα όπλα αλλά και έξτρα μπόνους, όπως διπλάσια ζωή. Το horde με άλλα λόγια είναι εκ των προτέρων δύσκολο να το ολοκληρώσετε, παρόλο που το παιχνίδι σας αφήνει να ορίσετε τη δυσκολία των εχθρών (από easy μέχρι insane). Το καινούριο της υπόθεσης είναι πως δεν κυκλοφορείτε πια ανέμελοι στον χάρτη με μοναδικό σκοπό να σκοτώνετε ό,τι κινείται. Πλέον μεγάλο ρόλο παίζει και η τακτική, αφού δίνεται η δυνατότητα να διαλέγετε class, πέραν όλων εκείνων των αντικειμένων που χρησιμεύουν ως άμυνες.
Μικρά φράγματα, turret guns, δολώματα που μπερδεύουν τους εχθρούς, μια ποικιλία δηλαδή από άμυνες οι οποίες κοστίζουν ενέργεια, ένα νόμισμα που κερδίζετε εξολοθρεύοντας τα κύματα των εχθρών. Εδώ σημαντικό ρόλο παίζουν οι classes που προανέφερα. Ένας engineer μπορεί να επιδιορθώνει τις όποιες ζημιές έχουν υποστεί οι άμυνες, ενώ ένας scout έχει την ικανότητα να μαζεύει την διπλάσια ενέργεια από τους πεσμένους εχθρούς. O sniper μπορεί να ανιχνεύει τη θέση των πάντων στο χάρτη, κάτι όχι απαραίτητα χρήσιμο αφού οι εχθροί έρχονται ντε φάκτο κατά πάνω σας. Οι heavy και soldier είναι το ίδιο πράγμα με διαφορετικά όπλα και υπάρχουν απλά για να πυροβολάνε ασταμάτητα. Εν τέλει, μπορεί να μην επιτελούν όλες οι κλάσεις κάποιο σημαντικό ρόλο στον πανικό του horde, τα πολύωρα όμως αυτά ματς είναι πραγματική διασκέδαση, εφόσον έχετε καλή και συνεργατική ομάδα.
Τα core modes είναι ουσιαστικά διάφορα είδη αγώνων πέντε-εναντίον-πέντε με τις κλασικές ρυθμίσεις. Τα όπλα συμπεριφέρονται όπως και στο campaign, υπάρχει ένα μικρό aim assist, οι πόντοι μοιράζονται κατά κύριο λόγο σύμφωνα με τα kills που καταφέρνετε και λοιπά. Το παιχνίδι δεν στερείται ιδεών ούτε εδώ. Υπάρχουν βέβαια τα κλασικά modes, όπως deathmatch και king of the hill. Η πραγματική πλάκα όμως βρίσκεται σε modes όπως το ολοκαίνουριο dodgeball, όπου για να κάνει respawn κάποιος συμπαίκτης σας πρέπει να σκοτώσετε κάποιον αντίπαλο. Ή το arms race, γνωστό από το Gears of War: Judgment, όπου έχετε διαθέσιμο μόνο ένα όπλο το οποίο αλλάζει τύπο κυκλικά κατά τη διάρκεια της μάχης και, αναμενομένα, μαζί με το όπλο αλλάζει και η τακτική σας. Υπάρχει πάντα η δυνατότητα να ορίσετε εσείς ένα lobby με τους χάρτες και τον τύπο αγώνα που προτιμάτε ή να μπείτε σε μια έτοιμη playlist, δηλαδή σε ένα ελεύθερο matchmaking που σας βάζει σε ένα τυχαίο lobby με παίκτες κοντά περίπου στο επίπεδο σας.
Στο horde γίνεται απλά πανικός.
Από την άλλη πλευρά, τα competitive modes είναι πιο αυστηρά. Οι πόντοι εμπειρίας μοιράζονται κατά κύριο λόγο ανάλογα με το πόσο συμβάλατε στην επίτευξη του στόχου, προωθούν γενικά τη συνεργασία μεταξύ των παικτών (assists κτλ) και δεν παρέχουν κάποια βοηθήματα στα όπλα. Εδώ ο καλύτερος απλά κερδίζει. Υπάρχουν δύο competitive modes, το escalation που είναι βασικά ένα king of the hill με πολλές περιοχές προς κατάκτηση ταυτόχρονα, και το execution, που είναι χοντρικά ένα team deatchmatch. Εδώ τα πράγματα είναι λίγο πιο στείρα από ότι στα άλλα modes. H προσήλωση στα esports μπορεί να εδραιώσει μεν το παιχνίδι (και τη Microsoft στο χώρο γενικά), όμως η υπερβολική σοβαρότητα που επικρατεί αφαιρεί κάτι από το πάντα διασκεδαστικό multiplayer του Gears. Αυτό δεν είναι πάντα κακό, αφού υπήρχαν και θα υπάρχουν παίκτες που ζουν για αυτού του είδους την αναγνώριση και το παιχνίδι φροντίζει να τους καλύψει, παρότι έχει μόλις δύο modes εξαρχής. Για όλους τους υπόλοιπους, τα core modes είναι καλύτερη επιλογή.
Το ευτυχές του multiplayer, πέρα από το ότι ικανοποιεί κάθε γούστο, είναι πως έχει μια γενικά καλή δομή. Μετρώντας επιτυχίες σε οποιοδήποτε mode, horde, core ή competitive, αποκτάτε εμπειρία που ισοδυναμεί με επίπεδα. Νέα επίπεδα σας δίνουν credits, ένα νόμισμα μέσω του οποίου ξεκλειδώνετε skins, εμβλήματα και άλλα. Εδώ υπάρχει ένα μικρό θέμα, καθώς δίνεται η δυνατότητα να αγοράζετε credits και με χρήματα από την τσέπη σας. Τα οφέλη συνήθως είναι απλά διακοσμητικά, υπάρχουν όμως και κάποια πράγματα, στο horde συγκεκριμένα, που ίσως έπρεπε να ξεκλειδώνονται με την πρόοδο και όχι με credits. Πρόκειται για κάποια bonus που υπάρχουν για τις διάφορες κλάσεις. Για παράδειγμα, για τον soldier μπορείτε να αγοράσετε την ικανότητα να κάνετε μεγαλύτερη ζημιά με το lancer ή για τον engineer μπορείτε να αγοράσετε την ικανότητα να επιδιορθώνετε πιο γρήγορα τις άμυνες. Πράγματι, αυτό είναι ένα στραβοπάτημα που ευτυχώς περιορίζεται στο horde και δεν αμαυρώνει τη συνολική εμπειρία.
Σάββατο 22 Οκτωβρίου 2016
Το μυστήριο του The Silver Case στο PS4
